Bloemencorso

Nederland heeft een keur aan jaarlijkse evenementen; concerten, festivals, corso’s. Veel evenementen danken hun voortbestaan aan enthousiaste vrijwilligers met een onuitputtelijke energie en een warm hart voor hun ‘feestje’.

Een mooi voorbeeld van een evenement dat voorkomt uit pure gedrevenheid is het Bloemencorso in Lichtenvoorde. In 1929 zag dit Bloemencorso het levenslicht. Voor de snelle rekenaar; inderdaad dit jaar trekken de twintig indrukwekkende, metershoge dahliareuzen voor de 81e maal door de straten. Een evenement met een rijke historie. Reden genoeg voor ons om bij juist bij dit evenement even stil te staan.

Herman ter Haar is voorzitter van de Stichting Bloemencorso: ‘in de beginjaren stelde het allemaal nog niet zoveel voor. Een corsowagen was niet veel meer dan een platte kar met heide en hier en daar een dahlia’. De dahlia bleek al snel een blijvertje. Deze sterke bloem stond destijds in allerlei uiteenlopende kleuren op menig boerenerf voor het grijpen, vandaar. In de loop der jaren werden de wagens steeds groter en driedimensionaler. Ze zijn het resultaat van een maandenlang bouwproces. ‘In de winter, enkele maanden na het corso beginnen de wagenbouwers alweer met het bedenken van een onderwerp voor het komende jaar’, vertelt Herman. ‘Ook worden dan de eerste schetsen en ontwerpen gemaakt en vaak ook een maquette’.

De bouw van de corsowagen begint in het voorjaar. Dan wordt er gelast en getimmerd en er worden vormen gemaakt van papiermaché en piepschuim. De vrijdag en zaterdag voor het corso plakken de bouwers de bloemen op de wagens. Elk jaar zitten de tenten, schuren en bedrijfshallen bomvol met vrijwilligers die keihard werken om de mooiste wagen van het corso op de straat te zetten. Eerst wordt de bloem geplukt, dan gaat er een spijkertje in of een kloddertje lijm op en als laatste gaat de bloem op de wagen. Zo, weer 9cm bedekt. En zo gaat dat door; drie dagen lang. Pas diep in de nacht van zaterdag op zondag zijn de laatste groepen klaar. In dit plakweekend gaan ruim drie miljoen dahlia’s door de handen.

Al die moeite voor een optocht van 1,5 uur. Wat bezielt toch een gemeenschap om elk jaar weer al die moeite te doen? Het is moeilijk aan een buitenstaander uit te leggen wat er nou zo leuk aan is. Je kunt vertellen dat het de sfeer is, de Achterhoekse gezelligheid of de saamhorigheid richting het eindresultaat. De enige manier om iemand te overtuigen is om ze een plakweekend te laten meemaken. Want wie zich eenmaal heeft laten overreden om de handen uit de mouwen te steken tijdens de afronding van de praalwagens, is doorgaans verkocht! De gezellige sfeer en saamhorigheid bij een wagenbouwersgroep werkt verslavend.

Voor wie een kijkje achter de schermen wil nemen en enkel en alleen behoefte heeft aan sfeer proeven is het Lichtenvoordse corso hotelarrangement een leuke tip. Neem voor meer informatie eens een kijkje op de website.

Optocht bewonderen?
Noteer in uw agenda bij zondag 12 september 2010 ‘Bloemencorso Lichtenvoorde 14.00 uur’.
U bent van harte welkom.